Şehirlerde sıkışıp kalanlar

KÜLTÜR SANAT .

Bizler şehirlerde sıkışıp kalanlar;

Yerden uzakta, göğe hep uzakta zamanın kalabalık mekânındayız,

Hazır kalıplarla yapılmış binaların, hazır duygularını tüketiyoruz.

Şehrin bilinmeyenlerinde görünmeyen dokunulmayan ellere,

Kalabalıklarda bakışlarını kaybeden gözlere sahibiz

Saksılarda saklanmış ormanlarımız

Apartmanların çatılarından arta kalan gökyüzümüz,

Tüm dünyayı diğerlerine bağışlamış yüreklerimiz var.

Fabrikalara, yollara, alışveriş merkezlerine ve göğü haince delenlere

Kaybolmuş, zamanla unutulmuş öfkelerimiz var.

Öfkelerimizi ellerimize tutuşturdukları, kâğıt parçalarında unuttuk,

Zamanın altın gizini asfaltlara bıraktık.  

Her sabah farklı bir şeye belki hiç olmadığımız bir şeylere dönüşüyoruz.

Biz şehirlere sıkışıp kalanlar;

Bir sabah uyandık ve her zaman olduğu gibi kalktık

Sabahları uyanınca ilk işimiz benliğimizi aynadan içeri silkelemek oldu.

En hakiki gerçekleri rüyalara tercih ettik.

Dünyanın en güzel seslerini şehrin yabancı kalabalıklarına gömdük

Her birimiz, bir birimizden ellerimize tutuşturdukları şeylerle uzaklaşmışız

Oysa tüm uzaklıkları tüm mesafeleri çiğnediğimizi düşünmüştük,

Apartmanlarımızda ki pencerelerden dünyayı izlediğimizi sanmıştık.

Bizler şehirlere sıkışıp kalanlar;

Emeksiz ruhsuz evlerimizde başkalarının ütopyalarını yaşamışız.

Görünüm zengin & masaüstü ekranı
Mobile git Şehirlerde sıkışıp kalanlar | Kübranur Yılmaz

Yorumlar

bu köşe yazısı için ne düşünüyorsunuz
Küfür, hakaret vb. yorumları yayınlayamayız.

Site yazarları

Diğerleri

Genç yazarlar

Diğerleri
on5yirmi5.com takip edin
Hakkımızda Künye İletişim Reklam

Kullanım Şartları Yayın İlkeleri Hata Bildir - Görüş Yaz

Copyright © 2008-2019 - Tüm hakları saklıdır.