Bu günlerde ölümlüyüm

KÜLTÜR SANAT .

Bu günlerde çok ölümlüyüm…

Bu günlerde kapının önüne bırakılmış bir çift siyah ayakkabıyım sanki sahipsiz.

Bu günlerde taziye mahcubiyetinde bakışlarım.

Ömrü çok kısa gülmelerimin. 

Nefesleri sayılı kelimelerimin. 

Faniliğin zirvesindeyim bu aralar.

Saçaklarım çok batmadan daha dünyanın dibine iyi ki de böyleyim.

Ölümlüyüm bu günlerde…

Salalar benim için vecelle senaük duaları benim için sanki. Kaf ve nun arasında bütün bekleyişler gibi ömrüm. Bütün oluşlar ve kayboluşlar gibi… Kûn fe yekûn arasında cereyan eden bütün hadiseler gibi. Hadiselerim de ölümlü ben de ölümlüyüm bu günlerde.

Yoğun bakımda neşelerim.

Bitkisel hayatta bütün sevinçlerim.

Şen şakrak cümlelerim sekerat hallerde. 

Hüzünlerim ölüm döşeğinde.

Yorgunluğu omuzlarımdan eksiliyor dünyanın git gide. 

Ferahlara çıkıyor rüyalarım. 

Hayırlara karşı geliyor kâbuslarım. 

Bu gün geri kalan günlerimin ilki. Ölümlü hayatın can pazarında kimse ne kadar yaşayacağını bilmiyorken ne kadar anlamlıysa o kadar manalı sayıklamalarım. Ama yaşarken sonsuzuz sanışlarımız kadar aldanış dolu planlarım. Yaşam omuzumda baskı yapan kuru bir hırs sadece. 

Hepimizin mezarlığa yaslanan ışıltılı hayatlarımız var. Bir yanda giden cenaze arabasına aldırış etmeyişlerimiz var. Okunan salaları duymayışlarımız. Cenaze levazımatçısı nerelerde bilmeyişlerimiz. Kefen bezini görsek tanımayışlarımız. Ölüm haberlerini kanıksayışlarımız, dünyanın her yanında yaşanan savaşları bilim kurgu zannedişlerimiz var.

Tuhaf bir sevinçle selam veriyorum hayata veda eden kişilere ebediyetin merhabasındayken. Selam gönderiyorum diğer âlemlere muzırca. 

Ne yaparsak yapalım bir düşten ibaret olacağız bir gün. Ancak hatıra gelmeye başlayan. Ne acı ki öldüğümüz an sahip olduğumuz her şey bir cesede ait olacak. Üzerimizdeyken dokunarak ne de güzel elbise diyenlerin hiç birisi dokunmak istemeyecekler. Yüzümüze son bir kez bakılması bile mesele olacak vakti geldiğinde. Varlığımıza da yokluğumuza da eşyalarımıza da. Gardırobunuzda bir gizem takılarınızda bir soğukluk oluşacak bedeninizde oluştuğu gibi. Sizinle gidecek bütün her şeylerin sıcaklığı da. Kullandığınız her materyal, içine ölüm kaçmış sevimsiz bir hatıra olacak. 

Trafikte yan yana seyrettiğimiz yeşil arabalara inat ölümsüzüz. Şehrin tek ağaçlık alanlarında taşlar üzerinde küçük yazıları okumaya çalışmıyoruz artık. Ölümlü değiliz sanıyoruz. Güçlüyüz, muktediriz. Mezarlıklara nazır rezidanslarda kahvelerimizi yudumlarken nasıl ölümlü olabiliriz ki. Hepimiz ölecek yaştayız oysa. Hepimiz her an ölümlüyüz. Hayatın bize karşı saygısını kaybettik ve yaşamı fark etmemiz için artık ölmemiz lazım.

Görünüm zengin & masaüstü ekranı
Mobile git Bu günlerde ölümlüyüm | Betül Şatır

Yorumlar

bu köşe yazısı için ne düşünüyorsunuz
Küfür, hakaret vb. yorumları yayınlayamayız.

Site yazarları

Diğerleri

Genç yazarlar

Diğerleri
on5yirmi5.com takip edin
Hakkımızda Künye İletişim Reklam

Kullanım Şartları Yayın İlkeleri Hata Bildir - Görüş Yaz

Copyright © 2008-2019 - Tüm hakları saklıdır.