Yakın mıyız uzak mı?

Yazıcı Görünümü 24.10.2019 02:51:53 -
url
http://www.on5yirmi5.com/yazar/meryem-dastan-sahin/141523/yakin-miyiz-uzak-mi.html

Ne çok yalnızız değil mi. Ve ne kadar çok özlemlerimiz. Annemizi özlüyoruz, babamızı özlüyoruz, uzakta bıraktığımız ne varsa veya bizi uzakta bırakan kim varsa hepsini birden özlüyoruz.

Hangi yaştan olursak olalım, kimin omzuna dokundursak elimizi hep bir özlemden dem vuruluyor. Yetmişinde elleri nasır tutmuş mübarek nineyi dinliyoruz ekrandan, torununu özlediğini anlatıyor titrek bir sesle. Sonra oğlundan bahsediyor gururla. Çalıştığı yerin büyüklüğünden altında çalıştırdığı kişilerin ne kadar çok olduğunda bahsediyor. Ne kadar zor şartlarda büyüttüğünü okuttuğunu anlatıyor. Ve sonra ekliyor ne kadar zamandır oğlunu göremediğini. Şikâyetçi değilim gelemezler ya diyor onca iş güç arasında. Olsun yerlerinde sağ olsunlar derken yüzündeki çizgilerin arasından yuvarlanan yaşlarına engel olamıyor. Ekran kapanıyor spiker başka şeylerden bahsediyor. Renkler değişiyor. Ama ben Ayşe Nine’nin yaşlı gözlerinde takılı kalıyorum. Günlerce gitmiyor gözümün önünden o yaşlı gözler.

Düşünüyorum bir dağ köyünde evladını bekleyen, belki hayatında tek beklentisi bu olan o nineyi ne mutlu edebilirdi sahi. Bir tebessüm, bir sıcak gülüş, huzurlu ve kalabalık bir yuvadan başka. Neyi beklemiştir asırlık hayatında Ayşe Nine. Kıvrım kıvrım yollara her baktığında neyi ummuştur. Ne görmek istemiştir. Bu dağ başı yalnızlığına mahkûm eden, günlerini doldurmayı beklerken gözünden yaş akıtan nedir.

Teknolojinin adeta dans ettirildiği her gün yeni bir ürünün tanıtımının yapıldığı teknoloji çağındayız değil mi. Uzaklar artık daha yakın sözüm ona! Görüşmek, konuşmak, gitmek,  gelmek, hepsi çok kolay. Oysak bilseydi tekerleğin buluşunu yapan mucit sevdiklerimizi uzağa götüreceğini orada hemen buluşunu yok ederdi. Veya telefonu bulan Graham bilseydi ki seslenince duyulabilecek yakınlıkları yok edecek, duvarlar ardına değil, ülkeler ardına gideceğiz; eminin hiç kimsenin uzakları yurt edinmesini istemeyecekti.

Evet, yakınlığın getirdiği uzaklıkları yaşıyoruz her birimiz. Hepimiz çok yakınız. Hepimiz çok kalabalığız. Otobüsler, metrobüsler, alışveriş merkezleri, yollar, sokaklar, caddeler, cafeler her yer dolu her yer de insanlar var. Birbirimizin yanından geçiyoruz. Aynı apartmanın kapısından birbirimize neredeyse değerek geçiyoruz. Aynı otobüste yan yana gidiyoruz. Aynı cefalarda oturup yiyip içiyoruz. Ama öylesine meşgulüz ki birbirimizin hayatına dokunamıyoruz. Başkaları ilgilendirmiyor artık bizi. Hepimiz çok cool uz kimselere ihtiyacımız yok. Kendi başımıza her şeyi yapabiliyoruz. En yakın dostlarımız elektronik cihazlar. Onlarsız bir dakika dahi yapamıyoruz.

Ne kadar yakın saysak ta kendimizi birbirimize telefondan gelen hiçbir ses sanmıyorum Ayşe Ninenin hasretini dindirebilsin. Veya onun gözlerini en derinden güldürebilsin. Zaman diyorum a dostlar çok az. Az sonra ne oluruz bilinmez. Boş verin teknolojiyle yakın olmayı. Varsa eğer hala çalabileceğiniz bir dost kapısı, eli öpülecek duası alınacak büyükleriniz durmayın hemen gidin. Bakın nasıl da feraha erecek gönlünüz. Zira insanları mutlu ederek kavuşacağınız huzur, henüz hiçbir yerde satılmıyor. Benden söylemesi.

Meryem daştan

kaynak : on5yirmi5.com
Mobil sayfa : Yakın mıyız uzak mı? mobil ekran
Modern sayfa : Yakın mıyız uzak mı?
Kısa adres : http://www.on5yirmi5.com/141523