Kaba bir şehrin kibar yüzü

KÜLTÜR SANAT .

Üsküdar'da oturmakta olduğumuz apartmanın giriş katının kapıya yakın tarafında bir pencere bulunmaktadır. Eğer o pencerenin perdeleri çekili değilse, pencerenin önüne geldiğinizde dışarıyı seyretmekte olan epey yaşlı bir teyzeye tesadüf edeceksiniz demektir.

Benim -adını bugün dahi bilmediğim- o teyzeyle muhabbetim oradan gelip geçerken bir selam vermekle, hal hatır sormakla başladı. Derken; eğer oradaysa her seferinde bir kaç dakika kelam etmek âdetimiz oldu.

Ben adına muhabbet dediysem de siz öyle çok uzun boylu anlamayın. İşten yahut okuldan yorgun geldiğimi düşünüyor olmalı ki konuşmamız henüz ikinci dakikasına varmadan tebessümler ve dualar eşliğinde evime uğurlar teyze beni. Eğer elimde poşetler varsa da kapının otomatına basar ya da torunlarına bastırır.

Ben ona hayırlı akşamlar derim, o bana dua eder. Ailemin İstanbul'da olmadığını öğrendiğinden beri de mütemadiyen ne zaman ziyarete geleceklerini sorar. Hiç görmediği halde ailemin de hatırını sorar, bir an önce kavuşmamız için dua eder.

Bayram tatilinde valizle memlekete doğru yola çıktığımda yüzündeki gülümsemeyi görmeye değerdi. Yolculuk öncesi yine duasını almak nasip oldu. Bugün döndüğümü görünce yine aynı şekilde karşıladı. Eve gidip gitmediğimi bir kez daha teyit ettikten kısa bir süre sonra her zamanki gibi "hayırlı akşamlar çocuğum" diyerek evime uğurladı.

Kendisi epey yaşlı olan teyzemizin bir de orta yaşlı bir kızı var. Başlarda teyzeyle muhabbet ettiğimizi gördüğünde garipserdi ama o da alıştı zamanla. Yine de zaman zaman beni uyarmayı ihmal etmez: "Annemin kulakları işitmez oğlum, boşuna kendini yorma." "Hadi anne sen de çocuğu fazla meşgul etme" diye ekler.

Teyzenin, söylediklerimi duyup duymadığının, anlayıp anlamadığının çok bir önemi yok. İki dakika hal hatır sormak da kimseyi meşgul etmez zaten. Kızı beni uyardıkça ona da selam verir devam ederim ama hep şunu söylemek gelir içimden: "Bırak ablacım; şu şehrin kalabalığından, kabalığından, duyarsızlığından teyzenin mütebessim çehresine ve dualı dudaklarına sığınalım. Varsın söylediklerimizi anlamasın, ne çıkar?"

http://www.twitter.com/mtalhakeskin

Görünüm zengin & masaüstü ekranı
Mobile git Kaba bir şehrin kibar yüzü | Talha Keskin

Yorumlar

bu köşe yazısı için ne düşünüyorsunuz
Küfür, hakaret vb. yorumları yayınlayamayız.
on5yirmi5.com takip edin
Hakkımızda Künye İletişim Reklam

Kullanım Şartları Yayın İlkeleri Hata Bildir - Görüş Yaz

Copyright © 2015 - Tüm hakları saklıdır. Yıldızlar Eğitim Organizasyon A.Ş.