Çanakkale’de en fazla şehit veren il:Kastamonu

KÜLTÜR SANAT .

Çanakkale içinde vurdular beni, Ölmeden mezara koydular beni.

Of gençliğim eyvah! Çanakkale köprüsü dardır geçilmez!

Al kan olmuş suları bir tas içilmez, Of gençliğim eyvah!

Diye başlayan duygu yüklü Çanakkale Türküsü Kastamonu’ya aittir.

Kastamonulu İhsan Ozanoğlu’nun annesi Emine Aşıkoğlu tarafından bestelenmiştir. TRT kayıtlarında; derleyen Muzaffer Sarısözen, kimden alındığı kısmında İhsan Ozanoğlu, yöresi Kastamonu olarak tescil edilmiştir.

Kastamonu Çanakkale Savaşı’nda nüfus bazında en fazla şehit veren ilimizdir. Aynı zamanda milli mücadele döneminde de fedakârlıklarıyla destan yazmıştır. Kastamonu’daki bu fedakârlıkları bilen Fransız gazetecinin haberine attığı manşet oldukça düşündürücüdür. “Kağnı kamyonu yendi”

 Erkek kalmayan köy…

Çanakkale Savaşı birçok köyünde ismini değiştirmiştir. Küreye bağlı, İnebolu-Küre arasındaki bu köyün eski ismi dere köyüdür. Şimdi ki ismi ise Ersizler köyüdür. Bu köy bütün erkeklerini Birinci Dünya Savaşı, Çanakkale ve Kurtuluş Savaşı’nda şehit vermiştir. Acılarını vatanın kurtuluşuna değişmeyen bu köyün kadınları da tekerlekli öküz arabalarıyla İstiklal Savaşı’nın mermilerini taşımışlardır.

En fazla şehit veren köy ise Güzlük köyüdür. Kastamonu’nun Araç ilçesine bağlı Ilgaz dağı eteklerindeki Güzlük köyü Çanakkale’de en fazla şehit veren köy olarak tescillidir. Tam 25 şehit vermiştir. Hangi haneye girseniz bir şehit hikâyesiyle gözleriniz yaşarır.

Fransız zırhlısını tek gülleyle batırdı…

Çanakkale’de nice kahramanlıklar nice fedakârlıklar yaşanmıştır. Bunlardan biri de şu şekilde gelişmiştir. Çanakkale Savaşı’nda Seddülbahir ve Kilitbahir tabyalarındaki eski model toplarımız, düşman zırhlılarına atılıyordu. Bu tabyalardan birinde ise top başında Cideli Mahmut(Mehmet) Çavuş bulunuyordu. Attığı tek gülle ile Fransız Bouvet zırhlısını vurmuştu. Akabinde aynı tabyaya düşen bir mermi, Mahmud Çavuş’un iki ayağını birden kopardı. Çok kan kaybediyordu. Hemen geriye, ilk yardım yerine çekerlerken, tabyadan bir nefer “Keferenin gemisi batıyor” diye bağırınca, Mahmud Çavuş kendisini taşıtan kumandanına döndü ve “Allah için beni yukarı çıkartın” diye yalvardı. Durumu çok ağırdı son arzusunu yaptılar. Sanki Mahmud Çavuş yaralı değil gibi tatlı tatlı tebessüm ederek Bouvet’nin batışını seyretti ve Kelime-i Şehadet getirerek orada ruhunu teslim etti… Düşman zırhının kaptanı ve gemiden kaçamayan 639 kişilik mürettebatı boğuldular.

Kocası dönmeyince kuma verildi…

İnsanların hayatlarında acı dolu yaşantılarda bırakmıştır. Bunlardan birisi de Şehri ile İshak’ın hazin öyküsüdür. İshak, 1. Dünya Savaşına 6 aylık evliyken gitti. Ardından Kurtuluş Savaşı seferberliği başladı. Tam 10 yıl gelemedi. Çok sevdiği karısı 10 yıl bekledi; ancak başkasına kuma verildi. 10 yıl sonra döndüğünde evlendiğini gördüğü karısının kaderimizmiş sözüne binaen bir şey yapmadı. Başka yuva kurdu. Şehri onun soyadını aldı ve onun köyüne defnedildi.

Çatalzeytin Hamidiye Köyü de, kahramanları bir anıta baktıkça hatırlamaktadır. Birinci Dünya Savaşı’nda Hamidiye köyünden savaşmaya giden ama bir daha geri dönmeyen 18 şehit için Hamidiye Şehitler Anıtı yapılmıştır. Hemen üzerinde şu dörtlük yazılıdır:

“Onlar düğüne gider gibi gittiler cepheye, On sekiz yiğittiler, köyleri Hamidiye,

Umumi harp gibi yazıldı künyeleri, Toprağa karıştılar, dönmediler geriye.”

Yaşanan özlem ve acılar dillere öylesine vurmuşki bugün dahi bizlere aynı hisleri yaşatmaktadır. Bunlardan en önemlileri Kastamonulu anne ve kız kardeşin ağıtıdır.

Ağabeyi Çanakkale’de şehit olan kız kardeş’in ağıtı hala kulaklarımızda çınlamaktadır.

Çanakkale derler yeşil gavaklı, Mollaların mürekkebi boyaklı,

Neçe gulların var ağaç ayaklı, Ağaç ayağınan gelsen nolurdu.

Suvermez köyü’nden şehit Salih’in arkasından annesi tarafından yakılan ağıt ise şöyledir:

Bir günüm doğarda bir günüm batmaz,

Şu ıssız evlerde bir gelin yatmaz,

Oğlumun yerini kimseler tutmaz,

Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,

Kefensiz gabire koydular mı m’ola.

Bizlere bu cennet vatanı bırakan bütün şehitlerimizin ruhu şad olsun. Ahrete göçen gazilerimizin de mekânı cennet olsun, yaşayanlardan da Allah razı olsun.

Kaynak: Kastamonu’nun Çanakkale Kahramanları, Hüseyin Akın.

Görünüm zengin & masaüstü ekranı
Mobile git Çanakkale’de en fazla şehit veren il:Kastamonu | Ayhan Çiftçi

Yorumlar

bu köşe yazısı için ne düşünüyorsunuz
Küfür, hakaret vb. yorumları yayınlayamayız.
  • genç mehmet Pazar, 15:23

    vermeyin o ile bazı iller verdiğiniz kahraman,şanlı,gazi gibi unvanları,o ilin ihtiyacı yoktur bunlara.hepsi genetik olarak yiğit ve mert insanlardır.başkaları gibi yardakçı ve yalakalık etmeyi bilmezler.alp buğranın yorumuna katılıyorum
  • ali Cuma, 08:05

    Allah rahmet etsin hepsine, mekanları cennet olsun...
  • adil Perşembe, 22:46

    Kaleminize sağlık hocam tesekkurler Allah rahmet etsin hepsine
  • mehmet Perşembe, 21:42

    İşte bu ya helal hemşerim kastamonu demek kahramanlık demek 7 mermerleri buraya da yaz abdurrahmanpasa lisesini de
  • rabia Cumartesi, 15:19

    acayip duygulandım ,bence herkes okumalı
  • Alp Buğra Cuma, 12:04

    Kıymeti bilmeyen illerdendir kastamonu, vefakar ama aç gözlü değildir. Nankörlük nedir bilmez, ihanet etmez budur belki de geri kalmasının sebepleri.
  • Fatıma Nur Perşembe, 14:29

    Çok duygulandım, yüreğinize sağlık...

Site yazarları

Diğerleri

Genç yazarlar

Diğerleri
on5yirmi5.com takip edin
Hakkımızda Künye İletişim Reklam

Kullanım Şartları Yayın İlkeleri Hata Bildir - Görüş Yaz

Copyright © 2015 - Tüm hakları saklıdır. Yıldızlar Eğitim Organizasyon A.Ş.