Sibel Tutum
Meğer insan ne kadar da güçlü bir varlıkmış. Hayatın onca şartlarına rağmen ayakta durabiliyor, zor anlarda sağlıklı düşünebiliyor, karşısındakileri sıkıntının en tavan yaptığı durumlarda bile incitmemeyi başarabiliyor.
İnsan ne kadar da güçlü yaratılmış. Orucun geç saatlerine kadar aç ve susuz kalabiliyor, vücuduna zamanı gelince yemek yenileceği komutunu verebiliyor. Sokakta abdest alabilecek bir yer bulamadığı zaman bulmaya çabalarken aklına bir sürü çıkar yol getirebiliyor. Namaz kılacak bir yer bulamadığında kendine en uygun yeri seçip, namazı orda ikame ediyor. Hem okuması hem de çalışması gerektiği zaman ikisini bir arada yürütebiliyor. İş yerinde sıkıntılar içinde namazlarını ikame edebiliyor. Hem dünyası hem de ahireti için çaba gösteriyor. İnanın başarıyor da…
Kadın ne kadar güçlü bir varlık. Hem ana olabiliyor, hem eş, hem de evini emekçisi olabiliyor. Çocuklarına öğretmen oluyor. Sevgisiyle ailesini bir arada toplu tutabiliyor. Ebeveyn yetiştirmekle sorumlu ve onların ahlaklarının en güzel bir şekilde tamamlanması ile de. Kadın her zaman güçlü, hayat şartları karşısında dik durup olayı kontrol altına almayı başarabiliyor. Eşine karşı her zaman şefkatli ve anlayışlı.
Erkek ne kadar güçlü bir varlık. Dışarıda helal rızkın peşinden koşuşturup akıllı deli bir sürü insanla uğraşıp, sinirleri yıpranıp evine dönerken eline ekmeğini takıp sevgiyle evini yolunu tutuyor. Bir o kadar güçlü bir o kadar zor. Dışarının etkisini yuvasına taşımamakla ve evde huzuru sağlamak konusunda.
Rab ne kadar güçlü yaratmış bizleri. Nasılda her şeye göğüs gerebiliyoruz sabırla. Hastalık karşısında, bela, dert ve türlü türlü musibetler karşısında ne dik duruyor hayata sımsıkı sarılıyoruz.
Dua ederken ‘ Rabbim! İşlerimizi kolaylaştır. Üzerinden kalkamayacağımız yükler verme, sabrını üzerimizden eksik etme’ diye dua ediyoruz.
Yazdığımız şartlar hayatın karşısında güçlü durmaya çalışıp sorumluluğun bilincinde olmakla bağlantılı.
Fakat işler tam tersi olursa, güçlü olmayı başaramadığımız zaman olaylar karşısında sabrımızı kullanmayı beceremediğimiz zaman nasıl bir dünya olur? Ya da en çekirdekten başlarsak, nasıl bir aile nasıl bir birey oluruz? Çevreye, hayata, eşe karşı hayat nasıl yürütülür?
Şükür etmeyen bir eş, elindeki ile yetinmeyen bir insan, insanları kıran, anlayışı kıt, bireyler. Haram peşinde koşanlar. Mızmızlanıp halinden sürekli şikayet eder durumda olanlar. Büyüklerine saygıyı küçüklerine ise sevgisini göstermeyen insanlar. Sorumluluklarının bilincinde olmayanlar. Sevgi cimrisi olanlar…
Çekilmez bir hayat olur muhakkak, en ufak dert karşısında isyan etmek, sevgisizlik, güçsüz kalmak, desteksiz kalmak ve ardı sıra gelen problemlerle baş edememek. Ve bitip tükenen bir ömür kazanılamayan ahiret.
Aslına bakarsanız her şey güçlü olmaya, helal dairesi içinde yaşamaya, Rab’ bin verdiği sabrı iyi değerlendirmeye, kanaat etmeye, sevgiyle ve merhametle muameleye, elindekinin kıymetini bilmeye, ahlaklı olmaya, anlayışlı olmaya, ilim peşinde koşmaya, her koşulda sabır ve şükür etmeye, iyi bir kul olmaya bakıyor.
Güzel erdemler dünya ve ahiretin anahtarı…
Zorluklar karşısında ayakta durup, sabırla şükretmek dilekleriyle…
Son Güncelleme 2 Ocak 2012 | 13:24
